Survey Dutch Province

VRIJWILLIGERSWERK IN ROTTERDAM 2004

Het overgrote deel van de broeders in Nederland is gepensioneerd. Dat verhindert echter niet om nog volop actief te zijn. Heel veel broeders maken zich dienstbaar door zich als vrijwilliger in te zetten op diverse terreinen van kerk en samenleving. Door les te geven in het Nederlands als tweede taal. Door zieken te bezoeken. Door ontspanning te bieden aan gehandicapte mensen. Door vertaalwerk te verrichten. Of administratieve ondersteuning. Door de communie rond te brengen. Door zomaar een gesprek. De redactie vroeg een aantal broeders van de Rotterdamse communiteit naar hun ervaringen.

(Klik op de foto's om ze te vergroten)

BR. JOS STRAATES

Na mijn terugkeer uit Ghana in 1995 werd ik betrokken bij projecten voor Afrikanen. Eerst in Amsterdam, nu in Rotterdam. Een van de activiteiten waarmee ik in aanraking kwam was het geven van Nederlandse les in kleine groepen. Hier heb ik mij bij aangesloten. Sindsdien begeleid ik jongeren bij hun inspanningen om Nederlands te leren. Daardoor worden hun kansen vergroot om hier een nieuw leven op te bouwen. In de ontmoeting met Afrikaans jongeren ervaar ik hun serieuze houding om Nederlands te leren. Hun interesse en inzet is voor mij een stimulans om hiermee door te gaan.


Jong geleerd is oud gedaan !
Hun serieuze houding om Nederlands te leren is voor mij weer een stimulans

Kansen vergroten om in dit land een nieuw bestaan op te bouwen.

BR. ALOYSIO VAN DEN BROEK

Steeds meer ouderen raken in een isolement. De mobiliteit kan met het vorderen der jaren afnemen. Door lichamelijke gebreken worden mensen afhankelijker. Sociale contacten worden schaarser. Dan is het een geluk dat er mensen zijn die tijd voor je maken, je gezelschap houden. Tweemaal in de week is Aloysio te vinden in het verzorgingshuis in de stad om een luisterend oor te bieden, de Communie rond te brengen, een praatje te maken, of gewoon er zomaar te zijn. Of hij bezoekt mensen in het ziekenhuis. Door zijn jarenlange verblijf in Afrika verstaat Aloysio de kunst om taalverschillen te overbruggen. Je doet niet gauw vergeefs beroep op hem. Waarom doe je dat vrijwilligerswerk? Omdat mensen je nodig hebben. En van al die contacten word je zelf ook rijker.


Zomaar een praatje maken: je wordt er zelf rijker van.
Tijd maken voor elkaar: het kost niets en brengt veel op.
De kunst om elkaar te verstaan


BR. LUCIANUS TIELEMAN

De werkzaamheden van broeder Lucianus liggen vooral op het financieel-administratieve vlak. Gedurende zijn werkzame leven in de Congregatie is hij voornamelijk ingezet voor taken op het gebied van financiële administratie, boekhouding, belastingen. Daarvoor is hij opgeleid, daar ligt ook zijn kracht. Die deskundigheid wordt nu beschikbaar gesteld in het vrijwilligerswerk: als financieel adviseur, penningmeester, bestuurder van organisaties op het terrein van het vluchtelingenwerk, van het onderwijs, van religieuze groepen. Of door individuele personen te helpen bij hun belastingaangiften. En niet alleen instellingen en personen in Nederland. Ook onderwijsprojecten in Suriname profiteren van zijn ervaring en deskundigheid. Wat beweegt Lucianus daarbij? Ik ben met dit werk vertrouwd. Dat geeft voldoening. Ik help mensen die anders in moeilijkheden komen en blijf zelf actief en bij de tijd. Ik leer ook veel van de contacten die ik heb. Je ziet wat er in de maatschappij leeft aan zorgen, vreugde en verdriet. Ik vind het ook fijn en belangrijk dat ik nog steeds iets voor onze Congregatie kan doen.


Ook met bureauwerk kun je anderen van dienst zijn.
Onderwijsprojecten varen wel bij deskundig financieel advies, zoals hier de Kankantrieschool in Suriname.

Het vrijwilligerswerk geeft voldoening, niet alleen in figuurlijke zin.

BR. KEES BUITENHOF

Drie middagen in de week werk ik in een verzorgingshuis in Schiedam. Ik verzorg dan de activiteiten in een huiskamer met twaalf dementerende mensen. Mijn taak bestaat uit koffie zetten en ronddelen, mensen begeleiden naar de gymnastiek- of muziekzaal of naar buiten, voorlezen uit de krant, gesprekken op gang brengen, spelletjes doen. In de huiskamer heerst vaak een doodse stilte als er geen begeleiders zijn. Daar dan wat leven in de brouwerij brengen vind ik een uitdaging. Je bent soms net een ‘entertainer'. Ik doe dit werk graag. Ik vind het een verrijkende bezigheid. Je bent niet alleen de gevende partij, maar je krijgt ook wel veel terug aan dankbaarheid en sympathie. De omgang met demente mensen zet je ook aan het denken. Je gaat meer de betrekkelijkheid van alles zien. Dementie kan ook mij treffen, en wat doe je dan?


Wat leven in de brouwerij brengen

Je krijgt veel terug aan dankbaarheid.

Bewoners begeleiden bij een wandeling in de omgeving.


BR. LEO DAENEN

Broeder Leo Daenen is een onderwijsman in hart en nieren. Toen de stichting Wereldvenster een beroep op hem deed, was dat niet aan dovemansoren. Dus reist Leo nu tweemaal per week naar Den Haag om Nederlandse les te geven aan asielzoekers. In dit geval mensen die nog wachten op een eventuele verblijfsvergunning of op deelname aan inburgering. Behalve Nederlands worden bij Wereldvenster ook beroepsgerichte cursussen gegeven. En daarnaast vinden ook nevenactiviteiten plaats, gericht op maatschappij-oriëntatie en inleving in de samenleving. Wat is de drijfveer van de inzet bij Wereldvenster? Wat in dit werk motiveert is dat je een bijdrage kunt leveren, hoe bescheiden ook, aan de versterking van de toekomstperspectieven van asielzoekers. Van mensen uit een diversiteit van culturen, die in een onzekere fase van hun bestaan verkeren. Als het lukt om deze mensen als mens overeind te houden, geeft dat veel voldoening. Ook je eigen venster op de wereld biedt door de contacten met deze mensen een ruimere blik.


Ook schriftelijke taalvaardigheid is van belang
Werken aan de computer, werken aan een nieuwe toekomst.