Korte geschiedenis
De eerste experimentele fase van het PEPS-C begon in 1986 en eindigde
in 1993. In deze fase was de toepassing van de coöperatieve
gedachte het voornaamste punt. Bij een evaluatie van de eerste fase
ontdekten we dat dit geen goede doelstelling was. Vanaf 1993 laat
het PEPS-C alleenwerkende ondernemers toe, maar blijft die aanmoedigen
om vennootschappen aan te gaan en waar dit mogelijk is coöperaties.
En tegelijkertijd te proberen een associatie van ondernemingen te
vormen om samen te werken aan de oplossing van problemen waar deze
ondernemingen mee te maken hebben, elkaar te leren en tot steun
te zijn.
In juni 1998 werd er een charitatieve stichting in het leven geroepen.
Het PEPS-C stemde er toen mee in om al zijn eigendommen in deze
stichting onder te brengen ten bate en ten gebruike van alle afgestuurden
van een vakschool in Noord West Ghana die zich als zodanig konden
legitimeren en van alle productieondernemingen die gericht waren
op ontwikkeling van de regio. Het hoofdkantoor van het PEPS-C werd
overgebracht van Nandom naar de regionale hoofdstad Wa, na eerst
voorzieningen op het nieuwe terrein gebouwd te hebben. Dit besluit
werd genomen om te komen tot een meer centrale ligging voor alle
ondernemingen en verder te kunnen uitbouwen en in nauwer contact
te staan met de instanties van het regionale bestuur en met zusterorganisaties,
en daarmee nauwer samen te kunnen werken.
Zonder de steun en de financiële hulp van het PEPS-C zouden
vele jonge bekwame handwerklieden het gebied moeten verlaten om
op weg te gaan naar de meer lucratieve stedelijke districten van
Zuid-Ghana, om te zien of ze daar werk en inkomen konden vinden.
Dit probleem is er nu niet; het PEPS-C stelt de afgestudeerden van
de vakscholen, jongens en meisjes, in staat om betaalde arbeid te
doen waardoor er dus meer jongelui in de regio blijven en dezen
hun bijdrage kunnen geven aan de ontwikkeling van de regio.
De invloed van het PEPS-C op de geslaagde deelnemers
Een beoordelingsteam heeft met geslaagde deelnemers gerichte groeps-
discussies en interviews georganiseerd om inzicht te krijgen in
de invloed van het PEPS-C op hun leven en op dat van de gemeenschap
van de Upper West Region (UWR) in zijn geheel. Hier volgen de voornaamste
punten waarop invloed merkbaar is.
Werk en Binding van de jongeren aan de regio
Tot nu toe heeft het PEPS-C 90 ondernemingsgroepen toegerust en
voor de regio kunnen behouden, waarbij het gaat om meer dan 384
geschoolde afgestudeerden van vakscholen en technische scholen en
andere gediplomeerde leerlingen. Zonder het PEPS-C zouden deze gediplomeerden
waarschijnlijk niet zelf hebben kunnen beginnen in het vak waarvoor
ze op school gestudeerd hebben; het programma van het PEPS-C heeft
de jongelui gestimuleerd, en ze het vertrouwen en de middelen gegeven
om een levensvatbare productieonderneming te beginnen.
Ontwikkeling van vakkundigheid
De aanpak van het PEPS-C heeft er in de regio toe bijgedragen dat
er zich nu een kern van professionele vakbekwaamheid ontwikkeld
heeft zoals die in de UWR eerder nooit aanwezig is geweest De geslaagde
deelnemers wijzen erop dat er vroeger voor bepaalde geschoolde arbeid
de aanvoer van experts van buiten de regio nodig was.
Op het ogenblik wordt de meeste geschoolde arbeid gedaan door geschoolde
vaklieden, mannen en vrouwen, uit het netwerk van groepen voortgekomen
uit het PEPS-C-initiatief.
Verbetering in het profiteren van de welvaart
Enkele ondernemingsgroepen, vooral in de bouw en die van timmerlieden
en meubelmakers, hebben echt hun welvaart verbeterd. Hun jaarlijkse
gecontroleerde rekeningafschriften laten een regelmatige toename
zien in de nettowaarde gerekend over drie jaar.
|
|
Klik foto om te vergroten
|
 |
| |
| De nieuwe kantoren in Wa |
|
|
 |
| Een coöperatief timmerbedrijf |
|
|
 |
| Een coöperatieve weverij in Nawdoli |
|
|
 |
Metaalbewerking
in Nandom |
|
|
 |
| Meubelmakers in Nandom |
|