Wat heeft die broeder Kees van de Wiel toch met die pieren ?!!

 

 
Met behulp van pieren probeert Kees van de Wiel samen met een aantal arme vissers in het verre Chili voor hen een beter bestaan op te bouwen.





DE BOOT WORDT DOOR DE PAARDEN UIT DE ZEE GETROKKEN.

 

Uit de Constituties FIC:

17. Onze voorliefde

Met nadruk wordt hier gesteld, dat leven in de geest van de stichters eveneens betekent: bijzondere voorliefde hebben voor armen en misdeelden, voor achtergestelden en gehandikapten, voor sociaal zwakke en vergeten groepen, voor hen die weinig liefde ondervinden.

 

In het dorpje Horcon ongeveer 40 km ten noorden van de voornaamste havenplaats Valparaiso in Chili wonen zeer arme vissers. ’s Nachts varen de vissers met kleine bootjes – iets groter dan een roeiboot - de zee op. De vis die ze vangen, proberen ze te verkopen aan de inwoners van hun dorp of aan de vrachtwagenchauffeurs van een nabije fabriek. De laatste jaren hebben de vissers steeds meer last van de grote fabrieksschepen, die alles wegvangen en voor de kleine vissers niets overlaten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

EEN STRAATJE  IN HET VISSERSDORP HORCON.

 

Daarnaast laat ook het klimaatfenomeen “el niño” van zich spreken. Door de langzaam oplopende temperatuur van het zeewater trekken de vissen weg naar koelere wateren. Gevolg hiervan is dat de vissers al lange tijd weinig of niets vangen.

De armoede aldaar is dus zeer groot en zijn er zeer veel mensen, die aan de extreme armoedegrens leven.

 

Broeder Kees van de Wiel dacht dikwijls na over op welke wijze deze mensen konden worden geholpen.

Ongeveer een jaar geleden kwam broeder Kees van de Wiel in contact met iemand die bekend was met de LOMBRICULTURA.

Na wat gepraat te hebben is er bij Kees van de Wiel een licht opgegaan. Lombricultura  is simpel werk en misschien iets voor de visser; de meeste vissers hadden weinig scholing gehad. Het Spaanse woord Lombricultura betekent humuscultuur. Kees van de Wiel is toen begonnen met het verzamelen van geld om te kunnen beginnen met dat project.

De humuscultuur bestaat uit het verzamelen van al het mogelijke organische afval, zoals dorre bloemen, gras, bladeren en mest van dieren. Andere producten zoals takken en hout kunnen dit moment niet gebruikt worden, omdat het verrottingsproces daarvan te lang duurt.


 

EEN BED MET PIEREN. DE PIEREN ETEN DE COMPOST EN WAT ZE ACHTERLATEN IS DE HUMUS.

 

Het verdere werk houdt verder in dat van het organische afval op een bepaalde manier “bedden “ worden gemaakt, waar het afval op een bepaalde manier wordt gemengd waardoor er een snel rottingsproces kan plaatsvinden en zo ontstaat er dan voedsel voor de pieren. De pieren zitten in een ander soort bed waar het klaar gemaakte voedsel naar toe gaat. De pieren eten dat voedsel op en wat ze afscheiden is de HUMUS. De humus die zo ontstaat, is een natuurproduct zonder ziektes, met een hoog proteïne gehalte en geschikt voor alle agrarische doeleinden ten behoeve van de voedselvoorziening.

Sinds april vorig jaar zijn de mensen met behulp van broeder Kees van de Wiel aldaar bezig met het humusproject. De mannen van het dorp blijven tot nu toe ook vissen totdat ze genoeg productie en verkoop hebben om lonen uit te betalen. Het humusproduct heeft een lange tijd nodig om klaar te zijn . Tussen het ophalen van organische afval, de verrottingstijd en de tijd dat de pieren produceren ligt ongeveer tussen de 9 en 11 maanden.

Er zijn 12 mensen geselecteerd en deze mensen hebben een kleine cursus gevolgd over wat de bedoeling is en hoe het werkt.

 

 

 

 

Er zijn al verschillende contacten met eventuele kopers. Zo is er een organisatie van kleine boeren die samen meer dan driehonderd hectare avocadobomen bezitten en hun humus willen gebruiken. Verder is er contact gelegd met een grote tuinder die in zijn kassen de ecologische humus willen gebruiken. Er zijn zelfs mensen die de humus wilden kopen terwijl ze nog niets konden leveren. Er is een goede medewerking van de gemeente van het dorp en de officiële agrarische instantie van de regering.

Om aan de aanvraag van humus te kunnen voldoen moeten ze een regelmatige productie hebben.Voor het ophalen van afval zijn er inmiddels goede afspraken gemaakt met twee paardenrenbanen in Santiago en met de badplaats Viña del Mar. Ook is er een grote groentekwekerij van wie ze het organische afval gratis krijgen en hebben ze toestemming gekregen om op een groentehandel in een nabij gelegen plaats het afval op te halen

Voor dit alles is geld nodig. Je moet een stuk grond huren, je hebt verschillende handgereedschappen nodig. Omdat de afstanden in dit gebied erg groot zijn en het openbaar vervoer uitermate onregelmatig, is een auto nodig om de afnemers van de ecologische mest te bezoeken en een vrachtwagen voor het ophalen van het organische afval en het rondbrengen van de humus en vanzelfsprekend moeten de wagens ook blijven rijden.




ER WORDT EEN VERJAARDAG GEVIERD VAN EEN VAN DE MENSEN.

DE MEEST LINKSE IS BROEDER KEES VAN DE WIEL.

 

 

Via vrienden en organisaties in Nederland zoals de MIVA in Breda is er al veel financiële steun geweest.

Om dit werk van broeder Kees van de Wiel verder financieel te ondersteunen, kunt u misschien gebruik maken van het gironummer van de broeders met vermelding van Project  Kees van de Wiel.

Het gironummer is: 103 50 65 t.n.v. Stichting  Kongregatie  FIC.

 

BROEDER KEES VAN DE WIEL MET ZIJN HERSTELDE WAGEN.

 

 

 

ERGENS IN HET MIDDEN VAN DEZE FOTO HEEFT KEES ZIJN TERREIN.

 

 

 

HET WERKTERREIN MET OP DE ACHTERGROND EEN CONTAINER WAAR HET GEREEDSCHAP IN WORDT BEWAARD.

 

 

 

RIJ BEDDEN MET PIEREN EN COMPOST. DE BEDDEN HEBBEN EEN LENGTE VAN 25 METER EN ZIJN 1 METER BREED.

 

 

 

 

OP DE VOORGROND DE HOPEN MET COMPOST, MENGSEL VAN DIERENMEST EN AFVAL VAN GROENTEN EN FRUIT.

 

 

 

BEZOEK VAN EEN GROEPJE MENSEN DIE KOMEN LEREN HOE HET PROCES VAN DE HUMUSKWEKERIJ IS.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

EEN BED MET WERKERS.