broeder AUDIFAX, Bert van Rijn

geprofest 15 augustus 1960

* 9 november 1939, in Haarlem                ✝ 24 november 2005, in Nijmegen

De naam van broeder Audifax, Bert van Rijn, roept veel beelden op:

Hij had de voor ons bekende outfit: sporthemd, trui, ribbeltjesbroek, gebreide sokken in de bekende bruine sandalen: in de borstzak van zijn overhemd: een of twee vulpennen.

Een echte broer, nauw betrokken bij zijn familie met wie hij zeer goed contact had en voor wie Bert veel betekende.

Een broeder, die op zijn eigen wijze invulling gaf aan zijn religieuze leven in de meest brede zin: zorg voor de zwakken in zijn leven en werkomgeving.

Een allround leraar die de wereld van het schippers- en kermiskind, dat vanwege het beroep van zijn ouders vanuit het internaat naar school moest, bij uitstek kende. Hij bezocht ze aan boord in binnen- en buitenland per fiets of openbaar vervoer of liftte met een bekende mee. Hij heeft mede het "Kleuter aan Boord", nu het LSOVK, opgezet.

Een secretaris: Bert wist te formuleren als geen ander. Hij was kritisch, scherp van tong en wist dit goed op papier te zetten. Menig vereniging en organisatie had Bert graag als secretaris.

Creatief. hoeveel mantels, kussens, haak-, punnik- en breiwerken heeft hij niet gemaakt: allemaal voor het goede doel of voor het Kamp Hattem: met zijn creativiteit en fantasie heeft hij de schippersweek kleurgegeven. Ontelbare kaarsen heeft hij gemaakt van de resten van Paaskaarsen en andere kaarsen uit de kerk, restaurant of huiselijke omgeving.

Bert, de man van hartjes en kruisjes: Menige naam en datum van verdrietige en vreugdevolle momenten in het leven van schippers- en kermisfamilies heeft hij aan een hartje of een kruisje toevertrouwd.

Bert, de religieus, de broeder. Hij bleef dit tot het laatste moment. Vanuit de grote communiteit, naar een steeds kleiner wordende communiteit: de laatste jaren met Joep Drummen, voor wie hij al jaren zorgde en zorgen had: de hulp van vrienden en vriendinnen in en buiten de parochie, bleef Bert broeder Bert, broeder Audifax voor velen.

Inspiratie putte hij uit het evangelie, kritische schrijvers en mensen die zich bleven inzetten voor het welzijn van de mensen. Hij genoot van het optreden van kinderen in vieringen, in de aula van school, internaat en KSCC schipperscentrum. Met alle betrekkelijkheid was Bert een herder en deed hij zijn kloosternaam Audifax eer aan: dapper, stoutmoedig aan slag blijven: een denker en doener.

Bert trad niet graag op de voorgrond: maar was wel duidelijk aanwezig. Fijn is het dat hij de reünie op 1 oktober jl. van het St. Nicolaasinternaat en -school heeft meegemaakt. In de Heilige Mis noemde hij de namen van de overleden medebroeders, medewerkers en pupillen en sloot deze lijst af met: dat zij mogen rusten in vrede.

Bert leeft in de vrede in het huis van zijn Schepper: laat hij daar maar voor ons een goddelijk kaarsje opsteken, heel bijzonder voor Joep Drummen in het CWZ ziekenhuis, en laat hij met alle overledenen voor ons een beschermengel zijn.